Uit mijn oude doos 2012: Ewoud Kremer SNEEK Het was een dag zoals elke dag. Althans voor hem. Andere mensen waren opgewonden van deze dag. Ze hadden hun huis versierd en zouden deze dag extra lief zijn voor hun dierbaren. Maar hij niet. Hij had het niet zo met die verplichte feesten. Sowieso vierde hij nooit een feest. Zo had zijn leven hem gemaakt en hij had het toegelaten. De somberheid was ook in zijn huis te zien. Ooit was het behang wit geweest maar nu was het geel. Geel van de eeuwige sigaar in zijn mond. Zijn handen trilden want hij had zijn eerste borrel nog niet gehad. Niet een borrel om iets te vieren maar omdat hij dat nu eenmaal gewend was. De dop kon hij amper van de fles krijgen want zijn handen hadden geen kracht meer. Na de eerste slok voelde hij zich een beetje beter en besloot er nog twee te nemen. Hij deed zijn jas aan en ging zijn gebruikelijke wandeling maken in het park. Het was geen koud...