Uit mijn oude doos 2012:

Ewoud Kremer

SNEEK

  Het was een dag zoals elke dag.

   Althans voor hem.

  Andere mensen waren opgewonden van deze dag.

  Ze hadden hun huis versierd en zouden deze dag extra lief zijn voor hun       dierbaren.

 Maar hij niet. 

 Hij had het niet zo met die verplichte feesten.

Sowieso vierde hij nooit een feest.

Zo had zijn leven hem gemaakt en hij had het toegelaten.

De somberheid was ook in zijn huis te zien.

Ooit was het behang wit geweest maar nu was het geel.

Geel van de eeuwige sigaar in zijn mond.

Zijn handen trilden want hij had zijn eerste borrel nog niet gehad.

Niet een borrel om iets te vieren maar omdat hij dat nu eenmaal gewend was.

De dop kon hij amper van de fles krijgen want zijn handen hadden geen kracht meer.

Na de eerste slok voelde hij zich een beetje beter en besloot er nog twee te nemen.

Hij deed zijn jas aan en ging zijn gebruikelijke wandeling maken in het park.

Het was geen koude december het leek eerder op het vroege voorjaar.

Midden in het park was een vijver met zitbankjes.

Zoals altijd ging hij op het bankje zitten wat het dichtst bij het water stond.

Hij stak een sigaar aan en blies kringetjes rook de blauwe lucht in.

Plotseling zei een zacht meisjes-stem : jouw sigaar stinkt.

Hij keek naast zich en zag een klein meisje naast hem zitten.

Ze had grote bruine ogen en een krullenbos op haar hoofd.

Aan haar voeten zaten glimmende zwarte lakschoentjes.

Ze droeg een jurkje met kant .

Ze zag eruit alsof ze zo naar een feest zou gaan.

Hij was verbaasd dat zo n jong kind in het park was en dan ook nog alleen.

Hij besloot dat het niet zijn verantwoording was en bromde : als het je niet aanstaat

Ga dan ergens anders zitten.

Jij bent niet lief en je stinkt zei de krullekop.

Het irriteerde hem dat ze hem aansprak.

Dat deed nooit iemand.

Maar wel dit mormel.

Hij besloot haar te negeren en blies een grote wolk de lucht in.

Heb je thuis geen zeep ???

Heb je geen slot op je mond ? Bromde hij.

Waarom kijk jij zo boos ??

Jij lijkt wel op scrootch.

Hij glimlachte bij deze laatste opmerking .

Ja scrootch dat wilde hij zijn.

Oh jou gezicht is mooi als je lacht.

Zijn gezicht betrok want hij merkte inderdaad dat hij glimlachte.

Voor het eerst sinds jaren.

Maar hij wilde het niet want je had kans dat mensen met je ging praten.

Jij moet meer glimlachen en niet roken zei bambi naast hem.

En je stinkt.

Ze sprong op en huppelde weg.

Hij bleef achter in somberheid en rookte zijn sigaar op en wandelde naar huis.

Thuis bleef hij in de gang staan voor de spiegel.

Hij poestte met zijn sjaal de spiegel schoon.

Vele jaren stof dwarrelden in het lamplicht.

Hij keek in de spiegel en de spiegel liet een kleine glimlach zien.

Zijn spiegelbeeld deed zijn gele tanden ontbloten  en spoedig lachte hij hard om wat hij zag.

Pff heb je geen zeep zei zijn spiegelbeeld .

Je stinkt zei een meisjes stem.

Een man verliet die middag zijn huis.

Hij rook naar zeep en had een oud kostuum aan.

Niet echt mooi maar het was schoon.

Het was ook zijn maat niet meer maar je zag dat hij genoot.

Op zijn gezicht een glimlach .

Ja hij ging kerst vieren en was sinds jaren blij.

Eerlijkheid had hem de weg gewezen .

Hij glimlachte tegen iedereen en iedereen glimlachte terug.

Kijk ook eens in je spiegelbeeld en als hij terug lacht

Lach dan harder terug. 

Je zult merken dat je spiegelbeeld je volgt.

Laat iedereen je spiegelbeeld zijn …..

Reacties

Populaire posts van deze blog

NIEMEYER....GRONINGEN

Onbekende vrouwen met groot tekentalent

KOOI