Onbekende vrouwen met groot tekentalent
Met een slipper in haar hand gaat een boze vrouw haar man te lijf, die op zijn beurt driftig met een haardpook zwaait.
Met veel geoel voor humor tekende Gesina ter Borgh een echtelijke ruzie.
Te zien in het Rijksmuseum tijdens de expositie VROUWEN OP PAPIER
PAOLIE VAN DE VELDE
De tekening van Gesina ter Borch is een van de zestig losse tekeningen die het Rijksprentenkabinet herbergt van deze zeventiende-eeuwse tekenares, die in de kunstgeschiedenis tot nu toe hooguit bekend was als het halfzusje van de schilder Gerard ter Borch.
De tekeningen van Gesina ter Borch (1631-1690), van wie het Rijks ook drie zogeheten konstboecken bezit, zijn een van de vele verborgen juweeltjes van vrouwen die het museum heeft herontdekt.
De drie albums zijn ook op zaal te zien.
Ze tonen fijne miniatuurtjes in waterverf, die eveneens bewijzen dat Gesina- geboren in een artistiek gezin- een belezen, geestige dame moet zijn geweest, met een groot talent.
De expositie Vrouwen op papier, die nu verspreid door het museum is te zien, vormt een eerste aanzet om kunst van vrouwelijke kunstenaars meer ruimte en aandacht in de vast collectie-opstelling te geven.
De presentatie, die de bezoeker met een audiotour laats dwalen door alle afdelingen, van de late middeleeuwen tot de vroege twintigste eeuw, vloeit voort uit een recent gestart onderzoek, waarbij alle kunst van vroiouwen in de collectie wordt geïnventariseerd.
"Het geslacht van de makers van de schilderijen, beelden of tekeningen in onze verzameling werd nooit genoteerd.
Daarom is het een hoop uitzoekwerk, dat nog jaren in beslag zal nemen", zegt conservator Charles Kang.
Tussen de herontdekte dames zijn veel vrouwen die nooit bekend zijn geweest, zoals Gesina.
"Haar werk werd waarschijnlijk alleen door haar familie en vrienden bewonderd", vermoedt Kang.
"Maar juist omdat ze niet beroemd was, kon ze ook heel vrij werken".
RIJKSMUSEUM TOONT VERBORGEN JUWEELTJES
Uit:
DAGBLAD NOORDEN
Lianne de Haan (36):"Ja, ik was altijd aan het tekenen!"
Een gastvrij onthaal op het adres Thorbeckestraat 67 in Zuidhorn, waar
kunstschilder Lianne de Haan al zo'n16 jaar woont, samen met haar le-
vensgezel Bert Kooi."
Enthousiasme, kennis van zaken, relativeringsver-mogen, humor...
Ingrediënten voor een ontspannen gesprek over de opdracht om een
nieuw majesteitskunstwerk te maken voor de gemeenteraadszaal aan
de Hooiweg.
"Er stond een oproep in "Het Westerkwartier", ik reageerde op het
laatste moment....
Ik mocht daarna eigen werk insturen, digitaal.
De gemeente selecteerde 6 uit het totaal van 14 aanmeldingen, en ja,
ik was erbij.....
Mocht op gesprek!
Ideeën aandragen: Wat denk je te gaan doen?
In welke stijl?
Werd er opnieuw geselecteerd, zat ik bij de laatste 3!
Kregen we 2 weken de tijd een schets-ontwerp te maken, daarna zou
je worden gebeld.
Ik werd gekozen!
De jury vond mijn stijl interessant, heel eigen....!
Of ik het had verwacht?
Nee, wel gehoopt, dat wel!
Ik was heel verrast en blij!
Het telefoontje kreeg ik toen ik in een winkel stond, de mensen
om me heen zeiden:
'Jij hebt vast een heel goed bericht gekregen!'
Ik glom blijkbaar aan alle kanten.....
Lianne de Haan (36) is in 1978 geboren in de voormalige directeurs-
woningvan de Chr. MAVO aan de Langestraat te Noordhorn, haar ouders
wonen er nog steeds.
Vader Jan Thijs de Haan (opgegroeid in Stad, maar met Friese roots....)
was al jong benoemd aan de MAVO, net als zijn oudere broer Folkert
(ouwe en Jonge Haan".....)".
Moeder Heleen Dorst is afkomstig uit het Overijsselse De Ham.
Lianne is het derde kind in het gezin De Haan, in 1974 werd ze
voorafgegaan door de tweeling Jan Mark en Marthijs.
Lianne bezocht de Chr.
Basisschool 't Kompas, "een goeie tijd op een leuke school!"
Lianne noemt zichzelf een type die altijd nadrukkelijk aanwezig was,
"een gangmaker.
Als er iets gebeurde, was ik erbij!
"Nee rekenen ging niet zo best, maar op het Lauwers College in
Grijpskerk haalde ze in vier jaar het MAVO- diploma "met twee
vingers in de neus...
Ik heb exacte vakken laten vallen, hoefde er verder niet veel voor te doen.
Mijn mooiste schooltijd, die 4 jaar Lauwers College!"
Lianne heeft na de MAVO- periode de HAVO in Buitenpost geprobeerd,
"Mooie tijd, maar niet succesvol afgerond, géén diploma...."
Eigenlijk was ze altijd aan het tekenen.
Een tekenleraar adviseerde haar met dat talent iets te gaan doen.
Ze vond zelf een MBO- opleiding, CIBAP ('Vakschool voor Verbeelding")
in Zwolle.
De plaats voor creatieve opleidingen zoals etaleren, grafische vormgeving,
fotografie....
Lianne koos voor de stand- en interieurbouw en bleek helemaal op haar plek!
Een pittige opleiding met niet minder 25 vakonderdelen, veel doe werk ook.
"'s morgens om 7 uur in de trein, aan het eind van de middag om een uur
of 5 à 6 weer terug....
Ze rondde de vier jaar Zwolle succesvol af, diploma 'toegepaste ruimtelijke
vormgeving'
( En het toepassen van wiskunde bleek geen struikelblok!)
Het Zwolle- tijdvak leverde meer op dan alleen maar zwoegen en een
vurig gewenst 'papiertje'!.
Ze ontmoette Bert Kooi toen ze in het derde jaar M.B.O. zat en nu gediplomeerd
haarstylist is.
"Nee, ik ontmoette hem niet in Zwolle, maar op de jeugdsoos van de kerk!
Na CIBAP- Zwolle besloot Lianne naar Kunstacademie Minerva in Groningen
te gaan, een HBO- opleiding.
Haar keuze?
"Interieur- architectuur", al heet dat tegenwoordig "interior design".
Lianne studeerde hier van 2001-2007, die periode had ik echt nodig.
Je werkt er veel met denkbeeldige opdrachten.
Elke keuze moet je goed kunnen uitleggen, je kunt niet zo maar wat doen.....
Ik was heel ambitieus, wilde zelfs nog naar de Academie voor Bouwkunst om
architect te worden....."
Lianne stuitte op haar grenzen, fysiek en psychisch.
Vroeg zich af:
'Wat is nu eigenlijk belangrijk?'
Ze slaagde:
Interieurarchitect in 2007!
 |
| Lianne als jong meisje in Noordhorn |
Op zoek naar werk.
"Eerst heb ik het geprobeerd bij bedrijven waar ik stage
had gelopen, maar het tij zat tegen, de job van interieur-
architect werd zelfs op veel plaatsen geschrapt vanwege
bezuinigingen".
Uiteindelijk belandde Lianne in de Zwanestraat- winkel
"Stadse fratsen", een zaak waar interieur- accessoires
worden verkocht, vaak echte designspullen.
Ze werkt daar nog steeds vier dagen in de week met veel
plezier, "zit ik toch in de designwereld!"
Noordhorn blijft voor haar de warme plek waar ze werd geboren en opgroeide,en haar basisschooltijd doorbracht.
Ja, vooral aan de ijsbaan!
"Ik mocht graag schaatsen, ook 's avonds!"
"Kunst en cultuur?
Ik zou er graag iets mee dien, spreekt me heel erg aan!"
Lianne als jong meisje in Noordhorn
'Grote'voorbeelden?
Lianne aarzelt, nee, heeft ze niet zo, al vindt ze het werk van Henk Helmantel
bewonderenswaardig.
Haar eigen belangstelling is heel breed, "een bloem die je opvalt, een landschap dat je
aanspreekt....."
Portret schilderen deed ze nu voor
het eerst,
"ik moet dat nog helemaal ont-
dekken...."
Haar ouders hebben haar vrij
gelaten als gestimuleerd.
"Zij hebben me volop mogelijkhe-
den gegeven om iets met mijn
creativiteit te doen!"
Vader Jan Thijs was ten is nog
steeds creatief bezig:
"Tekenen, schilderen en vroeger
haakte hij zelfs grote wandkleden!"
Moeder Heleen was en is meer een
kunstenaars met naald en draad.
Ze maakte veel kleding, tot de
kinderen de merkledingfase bereikten....
Inmiddels deelt Lianne diezelfde passie en kennis met haar moeder, ze zit regelmatig met
haar kleding te maken.En samen op zoek naar nieuwe stoffen!
Terug naar Willem Alexander en Maxima:
"Eind april ging ik aan de slag, maakte schetsontwerpen op groot formaat.
Het moest ook groot: minimaal 1.60 bij 1,00 meter"
Al vrij snel besloot ze twee doeken te gaan maken.
"Twee doeken die samen een geheel moesten vormen, dat werd de kunst, mijn kunst,
eigentijds."
Ze is vol lof over de begeleiding van Ineke Lameris (Kunst en Cultuur gemeente Zuidhorn)
en Arina Havinga (C.U- lid gemeenteraad)
De vers vereeuwigde vorst en vorstin hebben hun opwachting gemaakt in de raadzaal,
ingelijst.
"We vonden dat er toch een lijst omheen moest.
Zelf uitgezocht en van een verflaagje voorzien, maakt het echt af!"
En nu?
Lianne zou zelf wel eens een cursus willen geven, lijkt haar een gaaf idee.
Bijscholing zou ze meer zoeken ten voordele van haar werk bij "Stadse fratsen",
'" Zoals etaleren!"
En de 'majesteitsklus'stimuleerde sowieso al!
Tijdens het werken aan Willem Alexander en Maxima maakte ze, extra geïnspireerd, nog
een ander schilderij ook.
Op "Kom in Zuidhorn"(3 oktober) is Lianne present, met kleiner werk.
Haar ogen glinsteren, ze heeft er zin in.
"Tekenen, schilderen, dat leeft!
(JB)
Reacties
Een reactie posten