ANJO DE HAAN en familie!
| Familie DE HAAN |
Dit zal zo rond 1966 zijn geweest . . .
Achter ons huis in Noordhorn, voor het kippenhok en de schuur, mijn vader met postduif en sjekkie (altijd Drum halfzware), mijn moeder 2e van links, links onder mijn zus Cobi, dan ik met gesloten ogen en open oren, daarnaast mn knipogende broertje Gert.
Degene die de foto maakt waarschijnijk geen prof . . Maarten (neef van mijn oma, emigreerde op z'n 17e naar Canada) draagt een hoed en zijn nicht Koosje staat naast de kinderwagen waar mijn jongste broertje Tonny in ligt.
Voor de jongeren onder ons:
Mijn broertje en ik dragen een zg. overal.
Een bijzonder praktische manier van kleden, je trok het over (al) je andere kleren en je kon zoveel ravotten als je wilde, in bomen klimmen (en er weer uit vallen), stekelbaarsjes vangen, vlotten bouwen, keistenen zoeken voor onze verzameling tot onze vader op een gegeven moment zei dat het genoeg was, anders zou de zolder onder het gewicht bezwijken, fietsen, melk halen bij boer Sijbo, dwalen door de boomgaard bij de achterburen, voetballen op het plaatsje of het schoolplein dat dicht in de buurt was, regenwormen zoeken om te kunnen vissen ( met de spiksplinternieuwe werphengel die we onze vader als verjaardagscadeau gaven zodat we er zelf mee konden vissen in het Van Starkenborgkanaal), later pony- en paardrijden op het terrein van het voormalige koudwater zwembad tegenover ons huis, vuurtje fikken, crossfietsen later, jonge sla planten, rijden met een prachtige driewielerkar die mijn vader van een oud driewielfietsje had gemaakt, boomhutten bouwen, oorlogje spelen met zelfgemaakte houten buksen, later pijl- en boogschieten met bogen gemaakt van kunststof electrische leidingen, nou ja, en zo verder.
Dat soort kleding was ideaal.
Het was ook de tijd van zelfredzaamheid, grote gezinnen (4 jongens en een meisje) waarbij ook de kinderen elkaar opvoedden.
Ons gezin had geen auto.
Mijn vader had een moestuin, waaronder een akker aardappels, maar ook groenten zoals prei, boerenkool, sla, wortelen, zelfs een paar uien en ook aardbeien.
Verse, oergezonde groenten vol van smaak.
Zo krijg je het tegenwoordig niet meer in de supermarkt.
Een keer per jaar kwam de kolenboer langs en werd de voorraad kolen in de kelder opgeslagen, tot aardgas kwam.
Dat weet ik nog.
De boodschappen (spullen die je niet zelf kon verbouwen of maken) deed mijn moeder op de fiets, bij kruidenier Klaas Trip in Noordhorn.
Supermarkten bestonden toen (nog) niet.
Toen wij wat ouder waren deden wij de boodschappen (met een briefje).
Vlees werd gekocht bij een echte slager (slagerij Tjoelker in Zuidhorn) want die slachtten toen nog zelf (in het slachthuis vlak aan het Starkenborgkanaal).
Eieren kregen we voldoende van de eigen kippen.
Omdat we geen auto hadden ging mijn moeder 1x per jaar met 4 of 5 kinderen in haar kielzog naar de stad, kleren kopen.
Dan gingen we op zaterdagmorgen allemaal na elkaar in de wastobbe in de keuken, zondagse nette kleren aan, 's middags 'mit greun zaip nog achter oren' lopend naar de bushalte aan de Gast in Zuidhorn, vlakbij de Geref. Kerk, waar de GADO-bus ons oppikte.
Een hele middag naar de stad, zelfs de busrit was al een festijn.
Mijn arme moeder denk ik nu vaak.
Wat zal ze het zwaar hebben gehad. De kleding en het ondergoed moest af en toe aangevuld worden natuurlijk, maar veel ging van de een over op de ander, zo ook fietsen.
Heel nuttig en duurzaam.
Verstelwerk deed mijn moeder zelf.
Want naast al dat huishoudelijke werk naaide ze ook zelf, ontwierp ze jasjes en jurken, maakte zelf patronen etc.
Mijn vader deed veel kluswerk, als hij wat timmerde timmerde hij ook wat!
Stevig en sterk was zijn devies.
Af en toe werd iemand ziek, maar heel erg vaak hebben we de dokter niet gezien.
De kippensoep van mijn moeder had genezende krachten
Wat een tijd was dat, een geweldige tijd waarin wij als kinderen nooit iets hebben gemerkt van zorgen die er best zijn geweest.
Bij het huwelijk in Den Ham (Overijssel) van Jan Thijs de Haan en Helena Dorst
Twee broeders De Haan
(vaak een overal!)
De dag kraait dat De Haan begint!
geniale uitspraak van ANJO De HAAN
Reacties
Een reactie posten